Відповіді до підручника: Стр.99

Gramatyka – czas przeszły

II

Kiedy ja i mój brat bliźniak byliśmy mali, kłóciliśmy się ciągle o wszystko – o komputer, o rower, a czasami nawet o jedzenie. On zabierał moje rzeczy, a ja robiłem mu kawały. Kiedyś wyrzucił do śmietnika mój zeszyt do matematyki, więc ja porwałem jego zeszyt do polskiego. Rodzice próbowali nas godzić, ale spokój trwał zazwyczaj tylko chwilę. Kiedyś wykrzyczałem swojemu bratu, że wolałbym być jedynakiem, a on odpowiedział, że nie może się doczekać, kiedy wyprowadzi się z domu. Trochę lepiej było w szkole średniej, wtedy najwięcej wojen prowadziliśmy o sprzątanie pokoju i o konsolę do gier – każdy z nas próbował grać jak najdłużej i nie chciał oddać pada. Jednak kiedy skończyliśmy szkołę średnią, pomimo kłótni, nie wyobrażaliśmy sobie życia bez siebie, dlatego poszliśmy na studia do jednego miasta i zamieszkaliśmy razem.